“Επειδή κάποιες φορές ένα μαγικό δαχτυλίδι είναι απλά ένα μαγικό δαχτυλίδι”, γράφει στο blog του ο αφοσιωμένος fan που δημιούργησε μια τρίωρη εκδοχή της τριλογίας Hobbit, δομώντας τις σκηνές με τέτοιο τρόπο ώστε η πλοκή να έχει μεγαλύτερη συνοχή και να παραμένει πιστή στο πνεύμα του βιβλίου.
Προσωπικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου Tolkien purist, αντίθετα πιστεύω πως η απόκλιση από το βιβλίο, όταν γίνεται σωστά, δίνει και στους θεατές που έχουν διαβάσει το πρωτότυπο την ευκαιρία να σταματήσουν για λίγο να αισθάνονται παντογνώστες και να παρακολουθήσουν κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.
Η αλήθεια όμως είναι πως δεύτερη τριλογία της Μέσης-Γης είχε πολλά περιθώρια βελτίωσης και προβλήματα που μαρτυρούσαν αδέξιο γράψιμο και editing. Το συγκεκριμένο fancut διορθώνει αρκετά από αυτά.

 

5. Δεν υπάρχει ερωτικό τρίγωνο

 fancut του Hobbit -evangeline-lily-tauriel

Το μισήσαμε από την πρώτη στιγμή και όχι απλά επειδή δεν υπήρχε στο βιβλίο.
Το ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του Kili, του Legolas και της Tauriel ήταν κλισέ, βαρετό, και άσχετο με το ύφος της υπόλοιπης τριλογίας. Και εκτός αυτού, έθετε μερικά πολύ άβολα ερωτήματα σχετικά με τις inter-species σχέσεις στην Μέση-Γη. Δεν θα λείψει σε κανέναν.

 

4. Σωστή διαχείριση του χρόνου

 fancut του Hobbit 2560x1024

Ενώ η τριλογία ξεκίνησε αρκετά ικανοποιητικά, με το An Unexpected Journey να αποτελεί μια αρκετά καλοφτιαγμένη ταινία από άποψη συνοχής, τα επόμενα δύο μέρη φαίνεται να χάνουν την μπάλα. Σπαταλώντας ώρες ολόκληρες στις ιστορίες του Legolas και του Bard, στο Λευκό Συμβούλιο και στον Stephen Fry (σε μια από τις πιο ανούσιες guest εμφανίσεις που έγιναν ποτέ) το αποτέλεσμα είναι μία μπερδεμένη και ανεστίαστη ιστορία, που προσπαθεί με το ζόρι να παραστήσει το έπος.
Το fancut από την άλλη είναι σαφές: Πρόκειται για το προσωπικό ταξίδι του Bilbo Baggins. Oι υπόλοιποι χαρακτήρες παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στην ιστορία. Το side-quest του Gandalf δεν ενδιαφέρει κανέναν. Απλά και ξεκάθαρα.

 

3. Λιγότερο name-dropping

10620488_758759114177683_1091578943390738529_o

Αν δεν ξέρετε τι σημαίνει ο όρος, πάρτε ένα καλό παράδειγμα: “Πρέπει να ταξιδέψουμε στο όρος Gundabad, που είναι παλιό οχυρό του βασιλείου του Angmar που πολεμούσε με τους Dunedain και που τα Orc εκτρέφουν εκεί τις νυχτερίδες τους…”
Εκτός του ότι φαίνεται πια απαρχαιωμένο σαν τεχνική και του ότι υπήρξε (δικαίως) μία από τις κλασσικότερες πηγές χλεύης για το fantasy, το name-dropping δεν προσφέρει στην ταινία απολύτως τίποτα, πέρα από απελπισμένες προσπάθειες να μας υπενθυμίσει αυτό που ήδη ξέρουμε: ότι το Hobbit εκτυλίσσεται στο ίδιο σύμπαν με το Lord of the Rings. Το επόμενο βήμα θα ήταν μία on-screen ανάλυση των γενεαλογικών δέντρων του Silmarillion.

2. Λιγότερο αποτυχημένο χιούμορ

Screen Shot 2015-02-04 at 18.54.36

Το Hobbit είναι γραμμένο ως παιδικό βιβλίο και, ως τέτοιο, διακατέχεται σε μεγάλο βαθμό από το βρετανικό whimsy ύφος στο οποίο αρεσκόταν ο Tolkien. Είναι λογικό λοιπόν, όταν το βιβλίο μεταφέρεται σε μια τριλογία εννιά περίπου ωρών, οι δημιουργοί να προσπαθήσουν να προσθέσουν λίγο περισσότερο. Το θέμα είναι ότι τόσο οι Peter Jackson και Guillermo del Toro όσο και οι υπόλοιποι screenwriters του Hobbit αποτυγχανόμουν εντελώς σε αυτόν τον τομέα. Το χιούμορ είναι κατά βάση slapstick, που κινείται σε επίπεδα Indiana Jones, άσχετο με το ύφος της ταινίας, ενώ στην τρίτη ταινία, το πράγμα ξεφεύγει τελείως, με τον χαρακτήρα του Alfrid (Ryan Gage) να μοιάζει με κακή απομίμηση sketch των Monty Python.
Αντίθετα, το fancut κρατά μόνο τις χιουμοριστικές σκηνές που ταιριάζουν στο ύφος της ιστορίας και ξεφορτώνεται τις υπόλοιπες.

 

1. Περισσότερη έμφαση στις ερμηνείες

hobbit_battle_of_the_five_armies_2-final-battle-of-the-five-armies-poster-arrives-trailer-tomorrow

Προσωπικά θεωρώ καλύτερη στιγμή του Battle of the Five Armies, τη σκηνή όπου ο Bilbo μιλάει στον Thorin για ένα βελανίδι που σκοπεύει να φυτέψει στον κήπο του. Ήταν μια πολύ απλή σκηνή, που απλώς άφησε την ταινία να πάρει μια ανάσα και να δείξει τη σχέση μεταξύ των χαρακτήρων, χωρίς να πετάει διαρκώς ονόματα και σκηνές δράσης, σαν να αγχώνεται μήπως ο θεατής βαρεθεί και φύγει.
Εν τέλει, νομίζω αυτό ήταν που χρειαζόταν περισσότερο το Hobbit. Ούτε εντυπωσιακά CGI, ούτε παρατραβηγμένες “mano a mano” αναμετρήσεις και “boss fights”, ούτε tie-ins με το Lord of the Rings. Απλά περισσότερες ανθρώπινες σκηνές, όπου οι χαρακτήρες μπορούν να κάνουν έναν φυσιολογικό, ανθρώπινο διάλογο και να μας αποδείξουν πως η προσωπικότητά τους δεν εξαντλείται στην εξολόθρευση Orc. Και, δυστυχώς για τον Peter Jackson, το fancut το πετυχαίνει πολύ καλύτερα αυτό.

Θάνος Φιλάνης
The following two tabs change content below.
Θάνος Φιλάνης

Ο Θάνος διαβάζει ό,τι πέσει στα χέρια του, προτείνει στους φίλους του περίεργες ταινίες που δεν έχουν ξανακούσει και γράφει με ενθουσιασμό αυτάρεσκα κειμενάκια με θέμα τον εαυτό του. Geek μέχρι το κόκαλο—αν και σπάνια θα τον ακούσεις να το παραδέχεται—είναι γνωστός για την χρήση φράσεων όπως “το βιβλίο ήταν καλύτερο” και “τι, δεν ήξερες ότι είναι βασισμένο σε κόμικ;” Όταν δεν γράφει άρθρα και βιντεάκια για το SpoilerAlert, προσπαθεί να τελειώσει τη σχολή του και φαντασιώνεται το όνομά του σε εξώφυλλα βιβλίων.

  • Αγαπημένη ταινία: Αρνείται να απαντήσει ξεκάθαρα, αλλά το Contact και το Fight Club είναι πολύ ψηλά στη λίστα του.
  • Αγαπημένος Συγγραφέας: Κατά καιρούς περνάει από “φάσεις”, αλλά (για να μιλήσουμε με όρους Sex and the City) o Mr Big του είναι ο Neil Gaiman.
  •  Παιδικός Ήρωας: Όταν ήταν μικρός, του άλλαξε τη ζωή ένα βιβλίο για τον μύθο του Βασιλιά Αρθούρου. Ναι, είναι geek, το ξεκαθαρίσαμε αυτό.
  • Αγαπημένο Ζώο: Πλατύποδας (Ornithorhynchus anatinus). Είναι πάπια; Είναι κάστορας; Ποιος ξέρει; Όπως και να ‘χει είναι cool.

Leave a Reply

2 Comments on "5 λόγοι που το fancut του Hobbit είναι καλύτερο από την κανονική τριλογία"

Notify of
Sort by:   newest | oldest | most voted
Xaris Savoul
Guest

σταματησε τελικα η σβουρα?

Thanos Filanis
Guest

Σύμφωνα με τον Nolan, δεν έχει καμία σημασία: http://www.ew.com/article/2010/11/30/christopher-nolan-batman-inception

wpDiscuz