Εφιάλτες - ΨευδαίσθησηΤο δεύτερο μέρος της τριλογίας “Εφιάλτες”, με τίτλο “Ψευδαίσθηση”, κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι και ουσιαστικά ξεκινάει από εκεί που μας άφησε το πρώτο βιβλίο. Η αφήγηση συνεχίζει να είναι πρωτοπρόσωπη με αφηγητή τον Ρέιμοντ, αλλά – και χωρίς αυτό να αποτελεί spoiler, γιατί ειπώθηκε και στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα – με μία πολύ όμορφη έκπληξη να προστίθεται – συνηθέστερα – μετά το τέλος κάθε κεφαλαίου. Αυτή είναι η οπτική των γεγονότων που σηματοδότησαν το πρώτο μέρος από τη μεριά της Ονόρα. Για πρώτη φορά ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διαβάσει και να μάθει πράγματα από τη μεριά της πρωταγωνίστριας και να γνωρίσει ακριβέστερα όσα αφορούσαν τη δική της δράση και ψυχολογία τις ημέρες που προηγήθηκαν του συμβάντος εκείνου, που έφερε τα πάνω κάτω και άλλαξε ουσιαστικά τις συνήθειες και την πορεία της ζωής των προσώπων που συμμετείχαν άθελά τους ή μη, σε αυτό.

Δυστυχώς, όσον αφορά τη πλοκή του δεύτερου μέρους, δεν γίνεται να ειπωθεί κάτι χωρίς να γίνει spoiler. Οπότε θα συνεχίσω διαφορετικά αυτή τη φορά και δεν θα μιλήσω καθόλου για την υπόθεση που το αφορά. Θα πω μόνο ότι ο ρυθμός είναι τέτοιος, που αν το πρώτο σε έκανε δύσκολα να το αφήσεις, το δεύτερο κάνει, αν είναι δυνατόν, ακόμη πιο δύσκολο το όλο εγχείρημα.

Εφιάλτες - Ψευδαίσθηση

Από τη σελίδα του βιβλίου στο facebook

Νέοι χαρακτήρες έρχονται να προστεθούν, άλλοι που γνωρίσαμε στο πρώτο μέρος αποκτούν ακόμη πιο ενεργό ρόλο, ενώ πολλές φορές μας εκπλήσσουν με τις ενέργειες και τις αποφάσεις τους. Οι περιγραφές των περιοχών από τη συγγραφέα, συνεχίζουν να είναι κατατοπιστικές, χωρίς να κουράζουν και αυτή τη φορά είναι ακόμη περισσότερες. Σαν Φρανσίσκο, Σακραμέντο, Οντάριο, Ντάνγουιτς και επιτέλους … Ιρλανδία! Σε αυτό το δεύτερο μέρος οι αναζητήσεις είναι περισσότερες, άρα και τα ταξίδια. Οι μεταφυσικές σκηνές φυσικά, συνεχίζουν να είναι παρούσες και ακόμη πιο επιτακτικές. Αλησμόνητη η σκηνή με τη σεάνς, ανατριχιαστική και συγκινητική η σκηνή στη λίμνη, με το γνωστό από το πρώτο βιβλίο, φάντασμα της Λευκοντυμένης γυναίκας. Η χρήση της ισπανικής γλώσσας από τη μεριά του φαντάσματος, κάνει ακόμη πιο αληθοφανή τη στιγμή εκείνη. Ένα ακόμη παράδειγμα ότι η συγγραφέας για άλλη μία φορά δεν άφησε τίποτα στη τύχη.

Πραγματικά, μπορεί να μας γεννιούνται κάποια ερωτήματα, αλλά είμαι σίγουρη πως θα απαντηθούν μία και καλή στο τρίτο και τελευταίο βιβλίο. Και αυτό το γράφω από την άποψη ότι σε αυτό το δεύτερο μέρος, μας λύνονται πολλές απορίες που μας είχαν δημιουργηθεί από το πρώτο ή κατά τη διάρκεια του δεύτερου. Και ειλικρινά, δεν φαντάζουν καθόλου εξωφρενικές ή υπερβολικές, αλλά αντίθετα απόλυτα λογικές και πραγματικές. Η μυστηριακή ατμόσφαιρα συνεχίζει να είναι υπάρχουσα κι όσο πιο πολλά ερωτηματικά γεννιούνται, τόσο πιο γρήγορα θες να φτάσεις στο τέλος και να ανακαλύψεις τις αλήθειες πίσω από αυτά. Οι αποκαλύψεις είναι καταιγιστικές, αλλά όχι βιαστικές. Έρχονται τη στιγμή που πρέπει και σε ξαφνιάζουν με την αληθοφάνεια και την ευφυία με την οποία έχουν παρθεί.

Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως, είναι για ακόμη μία φορά καθηλωτικός και το κάθε κεφάλαιο κλείνει με τέτοιον τρόπο, που θες αυτομάτως να πας στο επόμενο. Το μυθιστόρημα δε, σε αφήνει σε ένα σημείο, που όπως και με το προηγούμενο βιβλίο, σε κάνει να αναρωτιέσαι πότε θα κυκλοφορήσει το επόμενο, έστω κι αν διαφοροποιείται ο λόγος που συμβαίνει αυτό.

Γενικά, είναι ένα δεύτερο μέρος αντάξιο και καλύτερο από το πρώτο, με περισσότερη δράση και πιο έντονες στιγμές. Στο πρώτο βιβλίο ουσιαστικά γνωρίσαμε τους ήρωες, τον περιβάλλοντα χώρο στον οποίο θα διαδραματιζόταν το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας και ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με αιθέρια πλάσματα, μορφές από το υπερπέραν και με τις επιπτώσεις που μπορεί να φέρει μία κατάρα. Σε αυτό το δεύτερο μέρος κι έχοντας γνωρίσει καλύτερα τους πρωταγωνιστές, αγωνιούμε και πορευόμαστε μαζί τους στο ταξίδι για τη λύση όλων όσων τους κυνηγούν και δεν τους αφήνουν να ζήσουν μία καθ’ όλα φυσιολογική ζωή. Είτε αυτά είναι στοιχειά που εμφανίζονται από το πουθενά, είτε είναι έννοιες κρυμμένες στο ασυνείδητό τους.

Και το ποίημα που υπάρχει στην αρχή του κειμένου, γραμμένο από μία φίλη της συγγραφέως, σε προετοιμάζει ιδανικά για την γεμάτη έντονες συγκινήσεις πορεία που θα ακολουθήσει ο αναγνώστης και σε αυτό το δεύτερο βιβλίο, εν αναμονή πάντα του τρίτου και τελευταίου της τριλογίας.

Νικολέτα Μπαλοπήτου
The following two tabs change content below.
Νικολέτα Μπαλοπήτου

Νικολέτα Μπαλοπήτου

Η Νικολέτα, κατοικεί στη Σαλαμίνα από τότε που θυμάται τον εαυτό της και η αγάπη της για το συνάνθρωπο και το παιδί, αλλά κι ο σεβασμός της προς τη διαφορετικότητα του άλλου, την οδήγησαν στην απόφαση να εγγραφεί σε μία σχολή παιδαγωγών για άτομα με ειδικές ανάγκες. Η αγάπη της αυτή ενισχύεται από τα κατασκηνωτικά προγράμματα που λαμβάνουν χώρα κάθε Καλοκαίρι, καθώς δε μπορεί να φανταστεί πλέον τα Καλοκαίρια της χωρίς αυτά. Είναι φανατική αναγνώστρια βιβλίων, διαβάζει όλα τα είδη, αλλά τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τα ατμοσφαιρικά, μεταφυσικά, παραψυχολογικά θρίλερ και τα μυθιστορήματα τρόμου, ακόμη κι ακραίου. Γι' αυτό και της αρέσει να ανακαλύπτει τέτοιου είδους βιβλία από Έλληνες συγγραφείς, τους οποίους διαβάζει και στηρίζει ανελλιπώς. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τα μετα-αποκαλυπτικά, δυστοπικά μυθιστορήματα, ενώ παρακολουθεί κι ανάλογες σειρές στο διαδίκτυο. Επιπλέον, είναι μεγάλη θαυμάστρια της ιαπωνικής κουλτούρας και της αρέσει να παρακολουθεί anime στο ίντερνετ, ενώ ανυπομονεί για τη συνέχεια του Attack on Titan, που για την ίδια είναι ένα από τα καλύτερα anime όλων των εποχών. Τέλος, αγαπάει τον κινηματογράφο και ειδικά τον ανεξάρτητο, αλλά και την rock-metal μουσική.

  • Αγαπημένη ταινία: Ο Λαβύρινθος του Πάνα, Όλες του Ταραντίνο, Όλες του Αλμοδοβάρ.
  • Αγαπημένος συγγραφέας: Ruth Ozeki, Sarah Addison Allen, J.K.Rowling, Suzanne Collins, Veronica Roth, Susan Ee, Graham Masterton, Ευγένιος Τριβιζάς και πολλοί, πολλοί άλλοι.
  • Παιδικός ήρωας: Kabamaru
  • Αγαπημένο ζώο: Ο σκύλος, αλλά στα βιβλία και στα cartoons προτιμάει τη γάτα.

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
wpDiscuz