Η Σουζάνα Χατζηνικολάου μετά το επικό ηρωϊκό παραμύθι “Ίριδα, η πόλη της ψυχής μας”, που με είχε αφήσει πριν λίγα χρόνια με τις καλύτερες εντυπώσεις, επέστρεψε με ένα ακόμη βιβλίο που ανήκει στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας, επικών διαστάσεων κι αυτό, αλλά που κατορθώνει εντέλει να είναι και πολλά περισσότερα. το αυγό του θεού

Αγγίζοντας βαθιά πανανθρώπινα συναισθήματα, διαχρονικές αξίες κι έννοιες, κατάφερε να δημιουργήσει ένα μυθιστόρημα που είναι ικανό να αγγίξει όλους τους αναγνώστες ανεξαιρέτως με τη δυναμική και τις αλήθειες του, ακόμη κι εκείνους που δεν αρέσκονται να διαβάζουν βιβλία που περιλαμβάνουν μάγισσες, δράκους και φανταστικούς θεούς.


Κεντρικός ήρωας του βιβλίου και της ιστορίας είναι ένας εξόριστος, ο Φίλκε Ακόρφελντ. Ο Φίλκε μεγάλωσε σε μία βαθιά θρησκευόμενη κοινωνία και γαλουχήθηκε με φανατισμό και δεισιδαιμονία, όπως και όλοι οι κάτοικοι της λαμπρότερης πόλης της ηπείρου της Νεβάντε, της Βαγιαμόρεν. Μέχρι που η πράξη του τον οδήγησε έξω από τα στιβαρά τείχη της πόλης που τόσο πολύ αγάπησε, προδομένος από φίλους και με την ανίερη σφραγίδα που τόσο τρομοκρατεί τους συμπολίτες του να κοσμεί πλέον τον κρόταφό του, ως ένδειξη προδοσίας προς τον φωτεινό θεό τους Γκνοφόσιρ και δαιμονισμού από τον πεσόντα αντίπαλό του, Ιαρότνα.

Βασικός υπεύθυνος του θρησκευτικού φανατισμού, της δεισιδαιμονίας και της παράκρουσης των κατοίκων, ο αρχιερέας της πόλης, ο Ζεσπίλκα, τύραννος αθώων ψυχών προς τέρψη του εγωισμού, της μεγαλομανίας και της εξουσίας που προσπαθεί να επιβάλλει με κάθε τρόπο στους πολίτες της φανταστικής εκείνης χώρας.


Ο Φίλκε μετά από τέσσερα χρόνια εξορίας, θα επιστρέψει στην πόλη που τόσο πολύ τον πλήγωσε και θα γίνει μάρτυρας για μία ακόμη φορά της κακίας και του μίσους που γεννάει ο τυφλός θρησκευτικός φανατισμός, αλλά και θα γνωρίσει δύο πολύτιμους φίλους, που μαζί με τον κολλητό του Σίντρο, θα πραγματοποιήσουν ένα μεγάλο ταξίδι που κρύβει κινδύνους, σπάνιες μικρές χαρές και απόκρυφη γνώση. Γνώση που περιλαμβάνει πλάσματα που μέχρι και οι ίδιοι πίστευαν πως υπάρχουν μόνο στις εικασίες και στα βιβλία των ανθρώπων. 
Έτσι ένα γοητευτικό ταξίδι θα ξεκινήσει. Ένα ταξίδι με πολλά και έντονα συναισθήματα. Γιατί για άλλη μία φορά η Σουζάνα καταφέρνει με τις περιγραφές και τις πράξεις των ηρώων της, να προκαλέσει συναισθήματα συμπάθειας, θυμού, αγάπης, μίσους, χαράς, λύπης, εκδίκησης και λύτρωσης.

Κατατοπιστικές κι όσο πρέπει γλαφυρές οι περιγραφές της ηπείρου και των πόλεών της, που κάνουν σαφείς τις εικόνες με τα λιβάδια της λεβάντας, των μοναστηριών με τις μανόλιες, των ναών με τα λαμπρά αγάλματα και συντριβάνια, των ποταμών και των δασών. 
Απίστευτα ενδιαφέρουσα βρήκα τη θεογονία που κατάφερε να δημιουργήσει η συγγραφέας, με την πάλη του καλού και του κακού να είναι απόλυτη και που κυριαρχεί σε όλο το κείμενο.


Η πάλη του καλού και του κακού είναι μονάχα η μία πτυχή του βιβλίου, είναι όμως άμεσα συνδεμένη και με τα υπόλοιπα ζητήματα που αγγίζει το μυθιστόρημα αυτό. Ο φανατισμός, η προκατάληψη και η δεισιδαιμονία που μπορεί να προκαλέσει άθελά της η θρησκεία προκειμένου οι άνθρωποι να εξουσιάζουν άλλους ανθρώπους, οι συνέπειες που δημιουργούν τα συναισθήματα αυτά στις ψυχές τους, που είναι ικανά να οδηγήσουν σε πράξεις βίας, πνευματικής καταστροφής και να συμπαρασύρουν μέχρι και συγγενείς και φίλους, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του και το κάνουν πιο επίκαιρο από ποτέ, τροφοδοτώντας ήδη υπάρχουσες σκέψεις και αντιλήψεις.


Εντέλει το Αυγό του Θεού είναι ένα πλούσιο, χορταστικό μυθιστόρημα 866 σελίδων, με γραφή που ρέει και δεν κουράζει, μία φανταστική περιπέτεια που αγγίζει όμως θέματα πραγματικά που επικρατούν μέχρι και στις μέρες μας, που δεν αφήνει αναπάντητα ερωτήματα, που καταφέρνει να δημιουργεί έντονες εικόνες και συναισθήματα, χωρίς να γίνεται υπερβολικά φλύαρο ή εσκεμμένα περιγραφικό και που, πέρα από την αναγνωστική ευχαρίστηση, αφήνει τον αναγνώστη να σκεφτεί και να προβληματιστεί γύρω από υπάρχοντα θέματα και αληθινές καταστάσεις.

Προτείνεται άφοβα παρά τον όγκο του σε αναγνώστες φανταστικής λογοτεχνίας και μη.

The following two tabs change content below.
Νικολέτα Μπαλοπήτου

Νικολέτα Μπαλοπήτου

Η Νικολέτα, κατοικεί στη Σαλαμίνα από τότε που θυμάται τον εαυτό της και η αγάπη της για το συνάνθρωπο και το παιδί, αλλά κι ο σεβασμός της προς τη διαφορετικότητα του άλλου, την οδήγησαν στην απόφαση να εγγραφεί σε μία σχολή παιδαγωγών για άτομα με ειδικές ανάγκες. Η αγάπη της αυτή ενισχύεται από τα κατασκηνωτικά προγράμματα που λαμβάνουν χώρα κάθε Καλοκαίρι, καθώς δε μπορεί να φανταστεί πλέον τα Καλοκαίρια της χωρίς αυτά. Είναι φανατική αναγνώστρια βιβλίων, διαβάζει όλα τα είδη, αλλά τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τα ατμοσφαιρικά, μεταφυσικά, παραψυχολογικά θρίλερ και τα μυθιστορήματα τρόμου, ακόμη κι ακραίου. Γι' αυτό και της αρέσει να ανακαλύπτει τέτοιου είδους βιβλία από Έλληνες συγγραφείς, τους οποίους διαβάζει και στηρίζει ανελλιπώς. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τα μετα-αποκαλυπτικά, δυστοπικά μυθιστορήματα, ενώ παρακολουθεί κι ανάλογες σειρές στο διαδίκτυο. Επιπλέον, είναι μεγάλη θαυμάστρια της ιαπωνικής κουλτούρας και της αρέσει να παρακολουθεί anime στο ίντερνετ, ενώ ανυπομονεί για τη συνέχεια του Attack on Titan, που για την ίδια είναι ένα από τα καλύτερα anime όλων των εποχών. Τέλος, αγαπάει τον κινηματογράφο και ειδικά τον ανεξάρτητο, αλλά και την rock-metal μουσική.

  • Αγαπημένη ταινία: Ο Λαβύρινθος του Πάνα, Όλες του Ταραντίνο, Όλες του Αλμοδοβάρ.
  • Αγαπημένος συγγραφέας: Ruth Ozeki, Sarah Addison Allen, J.K.Rowling, Suzanne Collins, Veronica Roth, Susan Ee, Graham Masterton, Ευγένιος Τριβιζάς και πολλοί, πολλοί άλλοι.
  • Παιδικός ήρωας: Kabamaru
  • Αγαπημένο ζώο: Ο σκύλος, αλλά στα βιβλία και στα cartoons προτιμάει τη γάτα.
Νικολέτα Μπαλοπήτου

Latest posts by Νικολέτα Μπαλοπήτου (see all)

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
wpDiscuz